است ، و تعيّن تعقل و حضور ذات للذاتْ عين ثابت محمدى است ، عليه و على عترته التحيّة و السلام . در مأثورات أهل بيت مذكور است كه « شيعَتُنا خُلِقُوا من فاضل طِينَتِنَا » . و مراد از جملهء مباركهء « عُجِنوا بِمَاءِ ولايَتِنا » مشيت فعليه و وجود عام سارى در ذرارى وجود است كه به « حقيقت محمديه » موسوم گشته است . آنچه در مأثورات نبويه و ولويه راجع به « تقدير » و وجود علمي سعدا و اشقيا و متوسطين ذكر شده است ، از جهاتى مطابق است با مطالبى كه در سرّ قَدَر از شيخ كبير ، صاحب فصوص الحكم ، نقل نموديم . و بر سبيل تلخيص و اشارتْ به دليل و برهان آنچه كه ذكر شد پرداختيم . تفصيل آن را در حواشى بر شرح فصوص قيصرى و شرح قيصرى پيرامون عبارات فصوص بايد ديد « 1 » . در اين روايات اشاره به سرّ قدر شده است . كسانى كه مىدانند - ولو از طريق علم نظرى - كه آنچه واقع مىشود ناشى از علم سابق و قضاء الهى است و آنچه كه متعلق ارادهء حق قرار گيرد خير محض است ، قلبشان هميشه متوجه حق است ؛ و مىدانند كه آنچه كه استعداد و قابليت هركس اقتضا دارد ، از جانب حق بر او ايصال گردد ؛ و حضرت ربّ الارباب هيچ مستحقى را محروم ننمايد . كما قال رسول اللَّه ، صلّى اللَّه عليه و آله : « إنَّ رُوحَ القُدُسِ نَفَثَ في رُوعي أَنَّ نَفْسَاً لَنْ تَمُوتَ حَتَّى تسْتَكْمِلَ رِزْقَها ؛ أَلَا ، فَأَجْمِلُوا في الطَّلَبِ » .

--> ( 1 ) - نگارش مقدمهء حاضر بر رسالهء نفيس مصباح الهداية ، اثر عميق و محققانهء مصنف‌بزرگ آن ، مصادف گرديد با چند ساعت تدريس هفتگى و تصحيح چند كتاب ؛ لذا از شرح و بسط كلام معذورم . قدرت كار و مطالعه و نوشتن مقدمه و تعليقه در چندين ساعت متوالى از عهدهء دوران جوانى ، « آن تازه بهار زندگانى » ، ساخته است .